مجموعه آثار براى ما نقل مىكنند كه اورمزد « هست ، بود و خواهد بود » : t ? evab tu t ? ub , tsah ? eK . همين‌طور است در باب زروان ( زمان ) . اين همان است « كه همه‌چيز بود و خواهد بود » . در چهارچوب آيين زرتشتى ، « زمان اهرمزد dzamrhO i n ? amaZ » موجودى است كه « بود و هست و هميشه خواهد بود » tu tub t ? evab ? emah tu tsah . اما اين عبارت سه زمان نياكان هندو ايرانى دارد ، زيرا در اوپانيشادها هم ديده مىشود . ايجاد ارتباط ميان اين عبارت متداول و 9000 سال به روش زير امكان‌پذير به نظر مىرسد : بود t ? ub برابر است با سه هزار سال نخستين ، هست tsah مساوى است با دومين سه هزاره و بود t ? evab برابر است با سال - هايى كه هنوز انتظار مىرود . در نتيجه بدين معناست كه ما در واپسين دوره 3000 سال وجود نداريم . زمان كل 9000 سال خواهد بود و هريك از نمودهايش 3000 سال به درازا مىكشد » .